Jestem tutaj

Święto Narodowe Trzeciego Maja



229. rocznica uchwalenia Konstytucji Trzeciego Maja. Jej autorami był Król Stanisław August Poniatowski, Ignacy Potocki i Hugo Kołłątaj. Nie obeszło się bez przeszkód podczas obrad, w trakcie których uchwalono Konstytucję. Wielu posłów, pracujących na zlecenie państw ościennych, sprzeciwiało się powołaniu ustawy zasadniczej, która regulowała prawo i wprowadzała ład do zanarchizowanych rządów magnaterii. Okazja nadarzyła się 3 maja 1791 roku, kiedy to wielu przeciwników zmian nie powróciło jeszcze z Wielkanocnego urlopu. Po siedmiogodzinnych obradach Sejm zatwierdził ustawę, a król Stanisław August Poniatowski ją podpisał. Twórcy Konstytucji 3 Maja określili ją jako „ostatnią wolę i testament gasnącej Ojczyzny”. Była pierwszą w Europie i drugą na świecie (po konstytucji Stanów Zjednoczonych z 1787 r.).

Przetrwała czternaście miesięcy, prawa jakie wprowadzała do zdemoralizowanej przez przywileje Rzeczpospolitej, były nie do zaakceptowania przez warstwę magnacką, która w wyniku zmian straciła najwięcej. W dniu 27 kwietnia 1792 roku w Petersburgu zawiązała się konfederacja później nazwana targowicką. Należeli do niej Szczęsny Potocki,Ksawery Branicki i Seweryn Rzewuski. Na ich „prośbę” połączone siły targowiczan 20 tysięcy i armii rosyjskiej w liczbie 97 tysięcy wkroczyły do Polski. Król zdołał wystawić tylko 37 tysięczną armię składającą się z rekrutów. Mimo kilku wygrany bitew, kiedy wojska rosyjskie dotarły pod Warszawę, król zdecydował się na kapitulację i przyłączenie do targowiczan.

Święto Konstytucji 3 Maja obchodzono do ostatniego rozbioru, kiedy zostało zakazane we wszystkich zaborach. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległość zostało wznowione w kwietniu 1919 roku. W czasie II wojny światowej dzień ten został zdelegalizowany przez hitlerowców i sowietów. 

W komunistycznej Polsce zastąpiono je obchodami Święta 1 Maja, i tak było do roku 1981 kiedy władze świętowały uchwalenie majowej konstytucji. Do roku 1989 w tym dniu często dochodziło w Polsce do protestów i demonstracji antyrządowych i antykomunistycznych. Po zmianie ustroju, od kwietnia 1990 r. Święto Konstytucji 3 Maja należy do uroczyście obchodzonych polskich świąt. Od 2007 roku ten dzień również świętuje się na Litwie. 




Źródło: wikipedia.pl/culture.pl/dzieje.pl


55. rocznica urodzin Jarosława Grzędowicza


Jarosław Grzędowicz to urodzony 3 maja 1965 roku we Wrocławiu polski pisarz fantastyki i tłumacz komiksów. Debiutował w 1982 na łamach tygodnika "Odgłosy" opowiadaniem Azyl dla starych pilotów. Opublikowane w 1999 roku w Internecie opowiadanie Klub absolutnej karty kredytowej otrzymało nominację do Nagrody Elektrybałta, a po publikacji w Wizjach alternatywnych 2002 także nominację do Nagrody Sfinksa. W 1990 roku wraz z Andrzejem Łaskim, Krzysztofem Sokołowskim, Dariuszem Zientalakiem i Rafałem Ziemkiewiczem założył magazyn literacki „Fenix”, w którym prowadził dział prozy polskiej, a od 1993 roku był jego redaktorem naczelnym. Pracuje jako dziennikarz, prowadzi stałą rubrykę naukowo-cywilizacyjną w "Gazecie Polskiej" i tłumaczy komiksy.

Laureat Śląkfy w kategorii Twórca Roku 2005. W 2006r. pisarza uhonorowano również Sfinksem, w kategorii Polska Powieść Roku za książkę Pan Lodowego Ogrodu, t.1.

Jest pierwszym w historii literackiej Nagrody im. Janusza A. Zajdla zdobywcą dwóch statuetek w obu konkursowych kategoriach: Powieść oraz Opowiadanie roku 2005. Nagrodzona powieść to Pan Lodowego Ogrodu, t.1, opowiadaniem jest Wilcza zamieć ze zbioru Deszcze niespokojne. W roku 2007 uhonorowany został kolejnym Zajdlem - powieścią roku 2006 uznano Popiół i kurz. Opowieść ze świata Pomiędzy.





Źródło:lubimy czytać, zdjęcie

2 Maja. Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej



Dzień Flagi, inaczej Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej to święto, które wprowadzone zostało na mocy ustawy z 20 lutego 2004 roku. Data święta flagi nie jest przypadkowa i ma swoje uzasadnienie historyczne. Jedno z nich to fakt, że 2 maja 1945 roku polscy żołnierze z 1. Dywizji Kościuszkowskiej zawiesili biało-czerwoną flagę na Kolumnie Zwycięstwa w Berlinie. Zdobywając stolicę hitlerowskich Niemiec, polscy żołnierze przyczynili się do zakończenia II wojny światowej oraz działań zbrojnych w Europie. Co więcej, w czasach PRL 2 maja, a więc po Święcie Pracy, obywatele mieli nakaz zdejmowania biało-czerwonych flag, tak aby nie były one widoczne podczas nieuznawanego przez władze komunistyczne  Święta Konstytucji 3 Maja. Tego samego dnia obchodzony jest Dzień Polonii i Polaków za Granicą.


Flaga jest znakiem symbolizującym suwerenność państwową lub narodową. Jej wygląd zwykle nawiązuje do tradycji historycznej państwa. Polska flaga składa się z dwóch równych, poziomych pasów - białego i czerwonego. Oficjalnie została uznana za symbol narodowy w 1919 roku, po latach zaborów, w rok po uzyskaniu przez Polskę niepodległości. Same barwy - biel i czerwień - już wcześniej były uznawane za narodowe. Jako jedne z nielicznych na świecie mają pochodzenie heraldyczne. Wywodzą się z barw herbu Królestwa Polskiego i herbu Wielkiego Księstwa Litewskiego. Biel pochodzi od bieli orła, będącego godłem Polski, i bieli Pogoni - rycerza galopującego na koniu, będącego godłem Litwy. Oba te godła znajdują się na czerwonych tłach tarcz herbowych. Na fladze biel znalazła się u góry, ponieważ w polskiej heraldyce ważniejszy jest kolor godła niż tła. Poza granicami Polski, oficjalnym symbolem naszego kraju jest flaga z polskim orłem na białym pasie. Używa się jej jedynie w celach dyplomatycznej reprezentacji Rzeczypospolitej Polskiej.

Źródło: wiadomości.gazeta.pl/sejm.gov.pl


Dziś obchodzimy 51 urodziny Pawła Reszki


Dziś obchodzimy 51 urodziny znanego dziennikarza Pawła Reszki. Autor świetnie przyjętej książki Chciwość, opowieści o tym jak nas naciągają banki, tym razem wszedł za kulisy szpitali. Aby pokazać pracę polskich lekarzy zatrudnił się jako sanitariusz w szpitalu. W Małych Bogach (nominacja do nagrody Bestseller Empiku), oraz w kolejnej książce Mali Bogowie 2, do której materiał zbierał pracując jako ratownik medyczny w pogotowiu, oraz biorąc udział w dyżurach SORu ukazał nagą prawdę i dualistyczność problemów polskiej służby zdrowia i systemu NFZ. W Czarnych, w ramach reporterskiego eksperymentu założył sutannę, i tym razem wszedł w środowisko księży, żeby zobaczyć od środka, co tak naprawdę sprawia, że kapłani prowadzą niemoralne życie.

Pracował jako korespondent Rzeczpospolitej w Moskwie (2003-2006). Był szefem działu śledczego w Dzienniku (2006-2009). Przez parę lat pracował w redakcji Tygodnika Powszechnego. Od 2017 roku zajmuje się dziennikarstwem dla Newsweek Polska. W lutym 2019 przeszedł do tygodnika Polityka, gdzie został szefem działu krajowego. Był między innymi na wojnie w Gruzji i na Ukrainie. W 2018 roku został wyróżniony przez jury Nagrodą im. Andrzeja Woyciechowskiego za publikację Mali bogowie 2. Jak umierają Polacy. 




Posłuchajcie autora głośnych reportaży z Onet Rano:


1 Maja Święto Pracy





    Dzień 1 maja wiele osób kojarzy z tzw. pochodami pierwszomajowymi, które odbywały się w Polsce w czasach PRL. Nie jest to jednak polskie święto, lecz międzynarodowe. Święto Pracy 1 maja na świecie obchodzone jest corocznie od 1890 roku. W Polsce zostało ustanowione świętem państwowym od 1950 roku. Dzień 1 maja zwany jest również Świętem Pracy lub inaczej Międzynarodowym Dniem Solidarności Ludzi Pracy. Na całym świecie obchodzone jest właśnie 1 maja.

Źródło: wikipedia.pl


755. rocznica urodzin Dantego Alighieri


Włoski poeta, filozof i polityk. Jego najwybitniejszym dziełem jest poemat Boska komedia, uważany za arcydzieło literatury światowej i szczytowe osiągnięcie literatury średniowiecznej. Utwór jest w całości napisany po włosku.


Urodził się we Florencji w drobnoszlacheckiej rodzinie. Nazwisko Alighieri pochodzi od gockiego Aldiger, które nosiła jego babka z Ferrary. Ród Dantego należał do partii gwelfów, on sam przystał do Białych – jednej z dwóch frakcji na jakie dzieliło się stronnictwo. W 1289 roku wziął udział w bitwie pod Campaldino.

Studiował retorykę, gramatykę, filozofię, literaturę oraz teologię. Był członkiem ruchu poetyckiego Dolce stil novo. Znał i przyjaźnił się z wieloma jego członkami, między innymi Guido Cavalcantim, utrzymywał też kontakty z muzykiem Casellą i malarzem Giottem. Około roku 1285 ożenił się z Gemmą di Manetto Donati, z którą miał troje lub czworo dzieci. Wcześniej przeżył nieszczęśliwą miłość. Zakochał się w Beatrycze Portinari, po jej przedwczesnej śmierci w 1290 roku napisał swą pierwszą książkę, zatytułowaną Vita nuova (Życie nowe), w której w postaci zbioru poezji połączonych z pamiętnikiem opisuje dzieje swego uczucia. Książka została ukończona około 1294 roku. Swą ukochaną umieścił w Boskiej komedii – przeprowadza go przez Niebo.

W latach 1295–1300 zaangażował się politycznie, co zostało uwieńczone powołaniem go na urząd priora w roku 1300, wstąpił też do cechu lekarzy i aptekarzy, gdyż było to warunkiem rozpoczęcia kariery politycznej. Brał udział w zabiegach o odnowienie ligi miast gwelfickich, między innymi w poselstwie do papieża, który zatrzymał go jako zakładnika. Uchroniło go to od zemsty Czarnych, którzy zdobyli przewagę nad Białymi we Florencji. Został jednak oskarżony, skazany na grzywnę i dwa lata wygnania. Dante nie zapłacił grzywny, przez co ściągnął na siebie karę dożywotniego wygnania, a w przypadku powrotu – spalenie na stosie. Przez resztę życia błąkał się po różnych dworach Włoch i rozwijał talent pisarski. Nigdy jednak nie powrócił do swojej ojczyzny, choć oferowano mu amnestię. Zmarł w Rawennie w nocy z 13 na 14 września, wkrótce po zakończeniu pisania Boskiej komedii.

Najbardziej znanym utworem Dantego jest Boska komedia, nad którą pracował od 1308 roku aż do śmierci w 1321. Jako pierwszy pisał w dialekcie toskańskim. Dante uważał, że utwory literackie należy pisać w językach narodowych, a łacinę powinno się ograniczyć do rozpraw naukowych.

Jest to wizjonerski poemat o podróży przez Piekło, Czyściec i Raj, zawierający kwintesencję średniowiecznej myśli kulturalnej i filozoficznej. Dzieło to zostało również nasycone licznymi współczesnymi wątkami z życia społecznego i politycznego. Dzieło pierwotnie nosiło tytuł Komedia, którym w średniowieczu określano utwory o szczęśliwym zakończeniu. Dopiero Giovanni Boccaccio dodał do tytułu epitet Boska.




Źródło:zdjęcie, lubimy czytać, 

40. rocznica urodzin Jacka Dehnela


Poeta, prozaik. Tłumacz z angielskiego (Philip Larkin, George Szirtes, W.H. Auden) i rosyjskiego (Osip Mandelsztam), przekładał także pieśni do muzyki Astora Piazzoli. Urodził się 1 maja 1980 w Gdańsku. Dzisiaj obchodzimy jego 40 urodziny, Jego matką jest znana malarka Anna Karpińska-Dehnel, po której odziedziczył talent. W Galerii Związku Polskich Artystów Plastyków w Gdańsku znajduje się ich wspólna wystawa z okazji jubileuszu 40-lecia pracy twórczej matki pisarza. Autor książek poetyckich, powieści oraz opowiadań. Zasiada w Radzie Programowej Galerii Zachęta. Jest felietonistą portalu Wirtualna Polska (dział Książki) i Polityki (dział "Kawiarnia literacka"). W 2005 laureat Nagrody Kościelskich. W 2007 został laureatem Paszportu Polityki za rok 2006 w kategorii literatura.W listopadzie 2008 roku otrzymał od Rady Języka Polskiego tytuł Honorowego Ambasadora Polszczyzny, w maju 2011 roku tytuł Młodego Ambasadora Polszczyzny. W marcu 2009 roku przyznano mu nagrodę kulturalną miasta Gdańsk Splendor Gedanensis, za wydanie książki "Balzakiana", a także przekłady poetyckie Philipa Larkina. W 2009 roku został laureatem nagrody Śląski Wawrzyn Literacki (za rok 2008) za powieść "Balzakiana". W 2009 roku nominowany do Nagrody Nike za "Balzakiana", w 2010 za "Ekran kontrolny", a w 2012 za "Saturna". Prowadzi blog o zbrodniach międzywojennych - "Tajny detektyw".



Rozpięta pomiędzy tradycją rodzinnej sagi, biografii, powieści o dojrzewaniu i wywiadu-rzeki historia kobiety, która wbrew temu, co nieustannie powtarzała, zawsze miała więcej rozumu niż szczęścia. Dzięki temu udało jej się dokonać rzadkiej sztuki – przeżyła bezpiecznie i względnie pogodnie najokrutniejsze chyba stulecie w historii Europy.

Wywiady z Jackiem Dehnelem






źródło:Lubimy czytać